nighty : เด็กดูหนัง คนหัดเขียน

ภาพยนตร์จูอนฉบับโรงภาพยนตร์มีชื่อสุดเก๋และบัดซบว่า "ผี...ดุ"
(เอาวะ ยังดีกว่า "นักบวชฆ่าไม่ต้องบวช" กับ "ยัยตัวร้ายกับโต๊ะผี" )
คำนิยามของจูอนคือหลอกไปทั่ว แล้วได้รับการกล่าวขานว่าหลอกได้ไม่มีเหตุผล
อ ะไรกันหาพวกเธอ! เหตุผลก็หัดหา ๆ เอามาจากในเรื่องบ้างสิ ต้องรอคนเฉลยให้ฟังก่อนนอนหรืออย่างไรกัน (ถึงแม้เหตุผลที่ว่ามันจะอ่อนไปนิดตามหลักความจริงก็เหอะ)
ส่วนฉบับวีดีโ อนี่ คำนิยามสำหรับมันคือ หลอนแบบประหยัด (เห็นบอกว่าเป็นหนังสยองขวัญฉายตามทีวีรอบดึก ย้ำว่าสำหรับฉายทีวีมาก่อน แล้วมีอะไรดีถึงก้าวขึ้นมาจอใหญ่แล้วมีคนหลงไปซื้อลิขสิทธิ์ไปรีเมค)

ขอบอกว่าจูอนนี้เป็นหนังผีหลอกแบบค่อนข้างจะแหวกสมัยเสียนิดนึง
เพราะสมัยที่ว่ามันมีแต่คนวิ่งไล่ฆ่ากัน เอาขวานจามหัว เอามีดที่นิ้วแทงคอเล่น
หรือ ไม่ก็ถูกตัวประหลาดวิ่งไล่ฆ่า ซอมบี้กินหัวเป็นต้น
ความสยองขวัญแบบหลอนแบบเงียบ ๆ จึงไม่ค่อยจะมีเห็นเสียเท่าไหร่
(ถึงจะมีออกมาส่วนใหญ่มันจะตายเสียสนิท เพราะทำได้ไม่ถึง)

บรรยากาศในจูอนฉบับวีดีโอนี้ ทำได้ออกมาหลอนดีมาก
เพราะเป็นหนังทุนต่ำก็เลยต้องหาที่เงียบ ๆ ไม่มีคนเดินเพ่นพ่าน มาถ่ายทำ
บรรยากาศยิ่งให้อีกคุณเอ๋ย
ฉากหลอกก็ออกมาแบบทุนต่ำเสียจริง ๆ คือมีแต่เสียงบ้างละ ตัดภาพบ้างละ
เล่นง่าย ๆ ทั้งนั้น แต่บรรยากาศแต่ละอย่างนี้สมจริงยิ่ง
แน่จริงลองปิดไฟดูมืด ๆ สิเออ!
ผู้ใดที่สนใจการถ่ายหนังสยองทุนต่ำควรศึกษาเอาไว้นิด ๆ เพื่อเป็นแนวทาง

เ นื้อเรื่องของหนังหลายคนก็รู้ ๆ กันอยู่นะจ้ะว่า มันเป็นเรื่องคำสาปของคนที่ตายเอาไว้ในบ้านหลังหนึ่งทิ้งเอาไว้ ผู้ที่ได้รับคำสาปนี้เข้าก็จะซวยไป (ไม่เป็นศพก็ทราบสูญ)
เพราะผีมันดุ
เปล่าหรอกครับ ความจริงผีไม่ได้ดุหรอก
คนต่างหากที่ดุ
พิจารณาตามคดีเพราะเหตุไฉนเล่าคายาโกะถึงเป็นศพมาคลานเล่นในบ้าน
ก็เพราะสามีเธอคิดว่าเธอเป็นชื่อกับโคบายาชิ ครูประจำชั้นของโทชิโอะนะสิ
ด้วยเหตุนี้เฮียแกจึงคลั่ง เลยทำร้ายทุกคนในบ้าน
ทั้งที่คายาโกะไม่ได้เป็นชู้(หรือเปล่าก็ไม่ทราบ แต่คุณเธอก็ทำตัวได้น่าฆ่าเหลือเกิน)
เพราะความขาดสติของเฮียแกเป็นคนแรกถึงได้เกิดเรื่องราวแบบนี้
ไม่มีเหตุผล !
เพระฉะนั้นเอาวะ กูก็จะไม่มีเหตุผลเหมือนกัน !
คายาโกะเชือดสามีของตนในเวลาถัดมา (ใครเจอแบบในหนังคงช็อคตาย)
ซึ่งสามีที่แสนดีนั้นเพิ่งกลับมาจากการฆาตกรรมภารยาของครูโคบายาชิแล้วผ่าเอาลูกในครรภ์ของเธอออกมา
แล้วคิดว่าหากคายาโกะยังแค้นได้ แล้วที่เหลือจะไม่แค้นหรือ?

ก็ต้องแค้นสิวะ ! (ฮา)

ในจูอนฉบับนิยายที่เขียนเพิ่มเติมจากบทหนัง เล่มไหนก็ไม่รู้ (จะว่าไปน่าจะเอาฉบับหนังสือมาทำเป็นหนังอีกรอบจะดีกว่า)
มีฉากหนึ่งบรรยายประมาณเอาไว้ว่า
"คายาโกะ ไม่ใช่ภาพที่แท้จริงของเธอแต่เป็นสิ่งที่ "สิ่งนั้น" สร้างขึ้น"
"สิ่งนั้น" ที่ว่าก็คือความแค้น (แน่ ๆ)

ยิ่งถูกฆ่ายิ่งแค้น ยิ่งแค้นก็ยิ่งฆ่า
แล้วเมื่อไหร่มันถึงจะสงบ...
หากลองคิดดูแล้วหากคายาโกะสามารถฆ่าคนได้เพราะความแค้นแล้วคนอื่นจะทำบ้างไม่ได้เลยหรือ
แล้วทำไม "สิ่งนั้น" ถึงต้องเป็น "คายาโกะ"
อาจจะเพราะกายหยาบของเธอนั้นถูกยัดอยู่ในช่องระหว่างเพดานก็เป็นได้
(ประมาณฉันมาก่อน ว่างั้น)

แล้วเมื่อใดที่ความแค้นนี้จะสูญสลายไปเล่า
มันไม่มีทางที่จะสูญสลายมันมีอยู่ในจิตใจของมนุษย์เราทุกคน
ความแค้น ในจิตใจของเราก็คือหายนะดี ๆ นี่เอง
(ยังไม่จำแนกออกเป็นความโกรธ ความเกลียด และ อื่น ๆ)
หรือ อาจจะเปรียบเปรยได้ว่าความแค้นของเราก็คือ ยัยคายาโกะ ที่อยู่ในหนังเนี้ยแหละ
ไม่มีใครที่จะหนีรอดจากคาโยโกะ
เช่นเดียวกับทุกคน ไม่มีใครหนีรอดไปจากความแค้น (ย้ำอีกทีว่าความแค้นยังมีหน่วยย่อยลงไปอีก)

อย่าให้ความแค้นของคุณไปทำลายใคร...
ยิ่งเมื่อหากเราใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผล
ถ้าเป็นเช่นนั้นความแค้นก็จะไม่มีวันจะสลายไป
และสุดท้ายมันก็จะทำลายเราทุกคน

พูด ๆ ไปก็นึกถึงฉากจบของ จูอน ฉบับโรงภาพยนตร์
ที่เมืองแห่งนั้นไม่มีใครอยู่เลยแม้แต่คนเดียว
หลายคนคิดว่าคนทั้งเมืองถูกคายาโกะหลอกไปเชือดหมดแล้ว
ถ้าหากเป็นเช่นนั้นจริงก็สามารถพูดออกมาได้เช่นกันว่า เมืองนั้นถูกความแค้นทำลายจนเสียหมดสิ้นแล้ว !

แล้วจะทำอย่างไรถึงจะหลุดพ้นจากความแค้นได้... คิดเอาเองแล้วกัน

(หมายเหตุ : จูอน3 คือภาควีดีโอทั้ง 2 ภาคเอามาย้อมชื่อขาย... ฉบับวีดีโอตอน 2 ตลกมาก)