nighty : เด็กดูหนัง คนหัดเขียน

ไซโกะ สาวญี่ปุ่นเดินทางมายังที่เมืองไทยเพียงลำพัง แต่ระหว่างทางเพราะความเข้าใจผิดทำให้เธอหนีออกมาจากรถแทกซี่แล้วมาพบกับบ้านหลังหนึ่งที่เป็นเหมือนร้านนวดพร้อมกับเจ้าของชาวไทยกับชาวฝรั่งเศสอีกหนึ่งคน หลังจากนั้นเธอจึงตัดสินใจที่จะพักพิงที่นี่ชั่วคราว ท่ามกลางเหล่าผู้คนที่ไม่เข้าใจภาษาของอีกฝ่ายหนึ่ง

ถ้าหากว่าถึงหนังที่เกี่ยวกับเมืองไทยที่สร้างโดยชาวต่างชาติ ส่วนใหญ่คงจะไม่อาจเข้าตาคนกรุงได้เป็นแน่แท้ ถึงแม้เมืองกรุงจะศิวิไลซ์แต่นั่นก็อาจจะเรียกไม่ได้ว่าทั้งหมดนั่นคือเมืองไทย สำหรับ nanayomachi ของคาวาเสะนั้ก็ยังไม่พาเราเข้าเมืองเช่นกัน แต่เธอก็ไม่ได้พาเราเข้ามาเห็นแต่ความเสื่อมโทรม เธอพาเข้ามาในหมู่บ้านเล็ก ๆ ต่างจังหวัดที่มีป่า ที่ที่ยังมีพระ และยังมีคนอยู่

ผมเชื่อว่าการท่องเที่ยวบางครั้งเกิดขึ้นเพราะบางครั้งเราต้องการจะหนีความจริง คาวาเสะก็คงจะคิดเหมือนกัน ปล่อยครั้งเธอทิ้งเราเอาไว้กับธรรมฃาติและบรรยากาศอันเงียบสงัดจนทำให้เราเผลอคิดว่าเราอยู่ไกลออกไป แต่ความจริงแล้วปัญหานั้นก็ยังคงอยู่ แถมไม่ได้อยู่ไกลที่ไหนแต่อยู่กับตัวเราเอง

การที่เราได้มาอยู่กับคนที่ไม่เข้าใจสิ่งที่เราพูดมีข้อดีอย่างหนึ่งนั่นก็คือเราจะสามารถพูดอะไรกับเขาก็ได้แม้มันจะเป็นเรื่องที่น่าอายแค่ไหน ในทางกลับกันคนคนนั้นก็ไม่สามารถเข้าใจในสิ่งที่เราต้องการเลย

Nanayomachi คงไม่ได้ต้องการที่จะแสดงถึงความขัดแย้งทางวัฒนธรรมและเชื้อชาติ และมันก็ไม่ได้พูดถึงการที่คนต่างชาติมาช่วยเหลือกอบกู้คนชาวพื้นเมืองที่อ่อนแอ อีกทั้งยังไม่ใช่สารคดีส่งเสริมการท่องเที่ยว บางทีมันอาจจะพูดถึงการเดินทางที่ไร้จุดหมายกับการค้นพบถึงบางสิ่งที่ตัวเองไม่เคยคาดคิดจะได้พบมาก่อน บางครั้งสิ่งที่แต่ละคนค้นหาจริง ๆ อาจจะอยู่ที่อีกฝั่งหนึ่งของโลกหรืออาจจะอยู่แค่ตรงหน้าเราก็เป็นได้

ป.ล. ถ้าหากว่าตากล้องของเรื่อง Sarashoju สามารถบินได้ เราก็เชื่อว่าตากล้องของเรื่องนี้สามารถลอยตัวบลนน้ำได้เช่นกัน