nighty : เด็กดูหนัง คนหัดเขียน

Persona 4 หรือ ชิน เมงามิ เทนเซย์ เพอร์โซน่า 4 เป็นเกม rpg ชื่อดัีงจากค่าย Atlus ซึ่งแยกมาจากเกมซีรี่ยส์ เมงามิ เทนเซย์ อีกที ซึ่งผมก็เคยเล่นมาแค่ภาค 2 บัตสึ ที่ลงบนเครื่อง ps เท่านั้น (แถมยังไม่จบอีกต่างหาก)

พอภาค 3 กับภาค 4 ออก ก็รู้สึกว่าอยากเล่นเฉย ๆ เพราะอาร์ตเวิร์คสวยดี อ่านบทวิจารณ์จากบลอคคนอื่นมาบ้างก็รู้สึกน่าสนใจ แล้วพอมาได้เล่นภาค 4 ก็เลยติดงอมแงม

กล่าวกันว่า Persona 3 กับ 4 เป็นการฉีกแนวบรรยากาศหม่น ๆ ของภาคเก่า ๆ ที่บรรยากาศน่ากลัว ลึกลับ ไม่น่าไว้วางใจ ไปพร้อม ๆ กัน สู่ความสดใส วัยรุ่น โอตาคุ ลัลล้า (แต่ที่เหลือก็ยังหลอนอยู่ดี)

เนื่องจากไม่เคยเล่นภาค 3 ก็จึงจะขอพูดแต่ภาค 4 แล้วกัน

Persona 4 มีเนื้อเรื่องสไตล์ high-school game บวกด้วยปริศนาฆาตกรรมว่าด้วย ตัวเอก (เซตะ โชจิ -ชื่อจากฉบับการ์ตูน)  ได้ย้ายเข้ามายังเมืองอินาบะและได้เข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมและพลังเพอร์โซน่า เรื่องราวทั้งหมดจึงเริ่มต้นขึ้น

เสน่ห์ของ P4 ที่ผมติดใจมีหลายอย่าง ตั้งแต่ระบบการต่อสู้ที่มีการแพ้ธาตุและการรุมสกรัมบาทาซึ่งภาพคัทอินเท่ดี แต่ก็น่าเสียดายที่ตัดระบบการสนทนาทิ้งไป ,การทำ Social Link กับตัวละครต่าง ๆ รวมถึงเนื้อเรื่ีองบของเกม

ส่วนตัว ผมคิดว่า P4 มีเนื้อเรื่องที่สนุกสนานมาก เสียแต่ว่าถ้าไม่โดนสปอยซะก่อนน่าจะ impact กว่านี้ (ปัจจุปันนี้ Spoil is everywhere จริง ๆ ถ้าเล่นหรือดูอะไรไม่จบนี่ ห้ามยุ่งเกี่ยวกับกระทู้ fan art, fan movie เป็นอันขาด) แต่ที่น่าสนใจกว่านั้นก็คือเนื้อเรื่องของตัวละครต่าง ๆ ที่เราต้องไปทำ event เองซึ่งเนื้อเรื่องส่วนตัวของพวกเขาจะไม่มีอยู่ในเนื้อเรืี่อง ซึ่งข้อดีก็คือเราได้รู้จักกับตัวละครต่าง ๆ มากขึ้น ส่วนข้อเสียก็คือตัวละครประกอบบางคนมีเนื้อเรื่องน่าสนใจมากกว่าตัวละครหลักบางคน (ฮา)

P4 เป็นเกมที่ค่อนข้างจะอิสระ ถ้าผู้เล่นซื้อตรงต่อตัวเอง ผู้เล่นก็สามารถกลายเป็นตัวเอกเองได้เลย นั่นก็คือตัวเลือกในการตอบคำถามมีค่อนข้างหลากหลาย ตั้งแต่คนดีจัดจนถึงใจร้ายแถมจะตอบอะไรก็เหมือนจะไม่มีผลต่อกับเนื้อเรื่องหลักมากมายนัก บางที การที่ภาค 4 เปลี่ยนดีไซน์จากตัวเอกเป็นชายหัวเห็ดสีเทาหน้าตานิ่ง ๆ อาจจะเป็นหลักการเดียวกันกับตัวเอกเกมจีบสาวที่ทำให้ผู้เล่นสามารถเป็นส่วนหนึ่งในเรื่องก็ได้

แต่ความอิสระนั้นก็ยังมีข้อจำกัดและออกแนว ๆ บีบบังคับเราไปเสียหน่อย ในวันหนึ่งของเกมเราสามารถใช้เวลาทำอะไรบางอย่างได้แค่อย่างเดียว เช้าทำอะไรไม่ได้ ช่วงกลางวันก็คือช่วงกลางวัน และเย็นก็คือเย็น ซึ่งคนที่เพิ่งเล่นก็อยากจะกรี๊ด กะอีกแค่กินข้าวชามนึง นั่งบิดเครื่องบิดร้านขายของชำ มันจะกินเวลาไปได้ยังไงทั้งวัน รวมถึงเรื่องอื่น ๆ ซึ่งก็เข้าใจว่ามันเป็นข้อจำกัดของเกม แต่ก็เรียกได้ว่านี่เป็นเกมที่ดีมากเกมนึงแล้ว

อันที่จริง หากเกมนี้ลง ps3 และยังคงระบบแบบนี้ไว้อยู่บางทีเราอาจจะได้เห็นอะไรที่ซับซ้อนมากขึ้น อย่างเช่น สาว ๆ อาจจะตบกันได้, ตัวละครทะเลาะกัน, หรือมีปฏิสัมพันธ์กันเองในกลุ่มมากขึ้น เพราะเล่นมานี่ก็รู้สึกว่าเนื้อเรื่องของทุกคนโยงเข้าหาตัวเอกหมดเลยทำให้ผมรู้สึกว่าพวกเขากลุ่มนี้ไม่ค่อยจะมีความผูกพันกันเองเสียเท่าไหร่ (แต่ถ้าเป็นอีเว้นท์ของโดจิม่ากับนานาโกะจะรู้สึกได้ว่าทั้งสามนี้ผูกพันกันจริง ๆ)

แต่แค่นี้ก็เรียกได้ว่า P4 เป็นอีกเกมที่สุดยอดสำหรับผมแล้ว เป็นอีกเกมที่ผมติดใจและหลงรัก อย่างที่บอกว่าผมมักจะติดใจกับเกมหรืออะไรที่ตัวละครมีความซับซ้อน P4ก็ตอบโจทย์ผมได้ แถมเกมเพลย์ก็ยังสนุกด้วย

fan art ของชาวญี่ปุ่นที่ก๊อปมาจาก akibakko

ต่อไปก็ถึงช่วงบ่นส่วนตัวแล้ว

ตอนเล่นนี่ลุยดันเจี้ยน อยากจะร้องไห้ตั้งหลายครั้ง เพราะเกมนี้จุดเซฟจะอยู่ชั้นบนสุดและถ้าจะเซฟก็ต้องกลับไปยังทางเข้า แต่ถ้าไอเท็มออกดันเจี้ยนหมดหรือไม่มีเวทย์ ก็ต้องลุยเอาดาบหน้า ซึ่งผมก็เจอบ่อย ๆ อย่างจะลุยขึ้นไปข้ามตั้งหลายชั้นแล้ว เจอมอนสเตอร์ตบตายอนาถ ตั้งมานั่งเล่นใหม่ หรือมั่นใจมาก ใช้เวทย์แรงอัดหมู่ ปรากฏมอนสเตอร์ทุกตัวมันรีเฟลคกลับมาโดนเราตายห่ะ หรืออย่างชะล่าใจปราบบอสกลางแล้วจะขึ้นไปข้างบนต่อ ปรากฏเจอมอนสเตอร์ตัวโหดโผล่มาจากไหนไม่รู้ตบเราตายยกกลุ่ม แถมรู้สึกว่ายิ่งอยู่ในดันเจี้ยน มอนสเตอร์ก็ยิ่งโหดขึ้น แถมแมปในดันเจี้ยนก็เปลี่ยนไปทุกครัึ้ง Atlus ก็ยังคงโหดร้ายกับคนเล่นเหมือนเดิม โดยเฉพาะไอ้ Impressive Strike เนี่ย มอนวิ่งอ้อมหลังมาตบ อยากจะกรี๊ด แต่ถ้าเตรียมตัวพร้อมแล้วก็ไม่มีปัญหา (แต่กว่าจะพร้อมลุยทุกสถานการณ์จริง ๆ ก็คือตอนท้าย ๆ เกม...)

ส่วนปาร์ตี้ที่ใช้ตอนจบเกมก็มี คันจิ ยูกิโกะ และ จิเอะ คันจิมันอึดดี+ชอบคาแรคเตอร์แบบนี้เป็นการส่วนตัว ยูกิโกะฮีลเก่งแถมหลัง ๆ โจมตีธาตุไฟได้แรงที่สุด จิเอะอัดหนักมาก ความจริงถ้าตัวละครทุกตัวเปลี่ยนเพอร์โซน่าเป็นขั้นสองแล้วจะเก่งขึ้นเพราะจุดอ่อนบางจุดจะหายไป และสามารถทนต่อการโจมตีแรง ๆ ได้ (ทำให้ไม่ตายครั้งเดียว)

ส่วนอีเวนท์คอมมูของแต่ละตัวละคร ถ้าในหมู่ตัวละครหลัก โยสุเกะเป็นตัวละครที่เนื้อเรื่องน่าสนใจมากที่สุด (เข้าใจแล้วว่าทำไมคนญี่ปุ่นหลายคนชอบโยสุเกะ) เพราะเท่าที่เล่นมาตัวละครประกอบคอมมูคนอื่นนั้นมีเนื้อเรื่องน่าสนใจกว่าทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นยูมิ สาวหัวเถิก หรือ ซาโยโกะ พยาบาลสาว น่าเสียดายที่ตัวประกอบก็เป็นได้แค่ตัวประกอบ ถ้าพวกเขามีวาสนาได้โผล่เป็นอนิเมชั่นในเกมบ้างก็คงจะดีไม่น้อย

แต่ยังไงเสียแค่นี้ P4 ก็ทำให้ผมประทับใจมากแล้ว การที่บทของแต่ละตัวละครสามารถสะท้อนความเป็นมนุษย์ออกมาได้ และเล่นเกมนี้รู้สึกว่าเห็นอะไรในสังคมและความผูกพันมากขึ้น รวมถึงอะไรหลาย ๆ อย่าง ผมคงไม่แปลกใจเลยถ้าหากเกมนี้จะเป็นเกมอีกเกมที่มีอิทธิพลในหลาย ๆ ด้าน

พอเล่นจบอยากได้ artbook,ost กับ fanbook จัง wwww