nighty : เด็กดูหนัง คนหัดเขียน

(spoiler รักแห่งสยาม)

มิว

ผมก็รู้นะว่าความเหงามันเหียกับเรามากจริง ๆ

ผมรู้ถึงความเงียบเหงาที่บ้าน หรือแม้แต่ความอ้างว้างที่โรงเรียน หรือแม้แต่ความแปลกแยก 

และผมก็ไม่แปลกใจว่าทำไมมิวถึงยึดติดกับอาม่าหรือโต้งมากขนาดนั้น

ผมเองก็ยึดติดกับใครคนหนึ่งเหมือนกัน

มันก็คงไม่แปลกเลยใช่ไหมที่มันจะทำให้บางครั้งเรามองไม่เห็นใคร

แต่ตอนนี้ผมรู้ตัวแล้วล่ะ

ว่ายังมีความรักจากคนรอบตัวของเรามากมายนัก

ถึงแม้มันอาจจะมันไม่ใช่ความรักแบบที่เราต้องการ

แต่มันก็ช่วยชีวิตเรา และทำให้เราก้าวต่อไปได้ 

ที่จริงเราไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวใช่ไหม มิว

คุณก็คิดอย่างนั้นแล้วใช่ไหม

ถ้าเรายอมรับความรู้สึกดี ๆ ที่ทุกคนมีให้เรา 

ซักวันเราคงจะสามารถมอบความู้สึกดี ๆ ให้แก่ผู้อื่นเช่นกัน

พอคิดอย่างนี้ได้ผมก็รู้สึกแย่กับตัวเองเหมือนกันนะ

รู้สึกว่าทำไมตัวเราเองเห็นแก่ตัวอย่างนี้

ถึงแม้ความทุกข์ของเราอาจจะเป็นสิ่งที่คนอื่นยากจะเข้าใจ

แต่ก็ใช่ว่าความรักของคนอื่นเป็นสิ่งที่เรายากจะเข้าใจด้วยใช่ไหม

ผมคงจะไม่ปฏิเสธความรู้สึกดี ๆ ที่คนอื่นเขามีให้ผมอีกแล้ว

เหมือนกับที่มิวเคยทำให้ผมได้ดู

ถึงแม้ความรักของผมจะไม่สมหวังเช่นกัน

แต่ผมก็คงจะเดินต่อไป

เพราะผมคงรู้แล้วว่าปลายทางของผมนั้น

ไม่ใช่แค่ความรักเพียงอย่างเดียว 

ขอบคุณ

ขอบคุณ คนสองคนที่ผมรักมากที่สุดในชีวิต

ขอบคุณ เพื่อน ๆ ทุกคน

ขอบคุณ ทุก ๆ คนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตผม

ขอบคุณนะ