Always ถนนสายนี้ หัวใจไม่เคยลืม
posted on 20 Apr 2006 21:54 by nighty in Films
Always Sunset On Third Street หรือ ALWAYS 三丁目の夕日 เป็นผลงานภาพยนตร์ของ ทาคาชิ ยามาซากิ ที่สร้างจากหนังสือการ์ตูนของเรียวเฮย์ ไซกัง ที่กลายเป็นภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จทั้งรางวัล ทั้งรายได้ และ กลายเป็นภาพยนตร์ขวัญใจผู้ชมไปอีกเรื่องหนึ่ง
ซึ่งไม่น่าแปลกเลย เพราะเรื่องราวในภาพยนตร์นั้นเป็นเรื่องราวของญี่ปุ่นช่วงปลายปี 50 ซึ่งสงครามได้จบลงไปแล้ว โตเกียวทาวเวอร์กำลังก่อสร้าง และ ชีวิตหลาย ๆ ชีวิตกำลังเริ่มต้นอีกครั้ง
เริ่มจาก มัตสึโกะ นักเรียนสาวต่างจังหวัดที่มาหางานทำที่โตเกียวโดยแอบวาดฝันถึงบริษัทอัน ใหญ่โตและตำแหน่งเลขานุการ แต่งานที่เธอได้ทำนั้นกลับเป็นผู้ช่วยในอู่เล็ก ๆ ที่ชื่อว่า ซูซุกิ ออโต้ ที่ซึ่งครอบครัวประกอบไปด้วย โนริฟูมิ พ่อ แม่ โทโมเอะผู้คอยอยู่เคียงข้าง ลูกชายวัยซน อิปเป และยังมี ริวโนะสึเกะ นักประพันธ์ตกอับที่เปิดร้ายขายขนมเล็ก ๆ อยู่ตรงข้าม ซูซูกิ ออโต้ ในขณะนั้น ฮิโตมิ ผู้ซึ่งเข้ามาอยู่ที่นี่ไม่นานและเปิดร้านเหล้า ก็ได้ฝาก ลูกชายของเพื่อน จุนโนะสึเกะ ไว้เลี้ยงดูเพราะตนเองเลี้ยงดูไม่ไหว
แล้วชีวิตทั้งหมดก็ได้เริ่มขึ้นภายใต้แสงอาทิตย์ของถนนสายสาม โดยล้อมรอบไปด้วยโตเกียวทาวเวอร์ที่ยังสร้างไม่เสร็จ เทคโนโลยีความเปลี่ยนแปลงที่เข้ามา โทรทัศน์สีเครื่องแรก กลิ่นไอแห่งการสูญเสียของสงครามที่ยังเหลืออยู่ กระทั่ง ความฝัน หรือ ความรัก ที่สุดท้ายก็จะกลายเป็นความทรงจำ
แม้ว่าเรื่องราวของภาพยนตร์เรื่องนี้จะดำเนินแบบตรงไปตรงมาไปหน่อย พล็อตเรื่องไม่สลับซับซ้อนหรือโดดเด่นมากมายนัก แต่ที่สามารถสร้างความประทับใจนั้นก็คือการเล่าเรื่องที่ตรงไปตรงมานั้นได้ อย่างยอดเยี่ยม โดยใช้ทั้งจังหวะ การถ่ายภาพ นักแสดง กระทั่งดนตรีประกอบ ทำให้เรื่องที่เล่าออกมานั้นทรงพลังกว่าเดิมหลายเท่า
แต่ใช่ว่าทั้งเรื่องนั้นจะมีแต่เนื้อหาเดิม ๆ ยังมีอีกหลายอย่าง หลายเหตุการณ์ ที่ทำให้หนังเรื่องนี้เป็นตัวของตัวเองและเป็นที่น่าจดจำอีกไม่น้อย เรื่องราวทั้งแบบเก่าแบบใหม่ที่เล่าออกมานั้นช่างเล่าออกมาได้อย่างงดงาม เรื่องราวนั้นมีทั้งความสนุกสนานขบขัน กระทั่งเรื่องน่าเศร้า หรือ ความซาบซึ้งประทับใจ แต่เดิมนั้นดูผาด ๆ จะเห็นว่าตัวละครนั้นเหมือนกับการ์ตูนที่แสดงออกมาให้เราเห็นเพียงด้านใดด้านหนึ่ง ทำให้ส่งผลให้ตัวละคร และ เรื่องราวดูมีมิติขึ้นมามากขึ้นกว่าเดิม
อีกทั้งภาพยนตร์ยังไม่พลาดที่จะกล่าวถึงช่วงเวลาสำคัญที่ควรจะมีในอตีด เช่น โทรทัศน์เครื่องแรกของชุมชน ซึ่งสามารถทำออกมาได้น่าประทับใจมาก จนถึงฉากอีกหลายฉากที่สามารถใช้คอมพิวเตอร์กราฟฟิคมาช่วยได้อย่างแนบเนียนและน่าประทับใจ
และที่น่าพึงพอใจเป็นอย่างมากคือ ภาพยนตร์เรื่องนี้ ไม่มีกลิ่นชวนง่วงแบบภาพยนตร์ญี่ปุ่นทั่วไป แม้ว่าเรื่องราวจะเดินไปอย่างราบเรียบตามแบบฉบับแต่สามารถดึงดูดผู้ชมได้ให้ไม่เบื่อ (ไม่ก็ผมอาจรู้สึกไปเองคนเดียวก็ได้) และ ไม่ได้มีอะไรให้คิดมากจนคนที่ไม่คิดคิดไม่ทัน หลายอย่างภาพยนตร์บอกแก่เราเรื่อย ๆ ได้อย่างเรียบง่ายและซื่อตรงอย่างบริสุทธิ์
ทุกอย่างที่มันเป็นทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้กลายเป็นภาพยนตร์ที่งดงามและน่าประทับใจ เมื่อดูจบแล้วความรู้สึกอบอุ่นและดีงามมันอยู่ในหัวใจ แม้จะไม่ใช่ภาพยนตร์รัก แต่ความรักของเรื่องนี้มันก็ช่างงดงาม ความฝันของตัวละครช่างดูยิ่งใหญ่เหลือเกิน
Always เป็นภาพยนตร์ที่ทำให้ผมทั้งมีความสุข และ ตื้นตันจนน้ำตาซึม หลายต่อหลายครั้ง ภาพสุดท้ายของหนังเรื่องนี้คือพระอาทิตย์ที่กำลังตกดินดดยมีโตเกียวทาวเวอร์ที่สร้างเสร็จแล้วอยู่ข้าง ๆ ภาพที่เห็นช่างงดงามพร้อมบทพูดของตัวละครทำให้เราอยากเชื่อว่าความงดงามนั้นถึงบัดนี้ก็ยังคงอยู่เช่นเดียวกับพระอาทิตย์ยามเย็นที่ไม่เคยจากหายไปเช่นกัน
ภาพยนตร์เรื่องนี้ฉายที่เครือ APEX และั โรงภาพยนตร์ house RCA เท่านั้น
ซับไตเติ้ลยังแปลผิด ๆ ถูก ๆ เหมือนเคย
เว็บไซท์ภาพยนตร์
Spoiler >>
ฉากที่ผมประทับใจ
- ทีวีสีเครื่องแรก
- คำสัญญาที่มองไม่เห็น
- เครื่องราง
- จดหมาย
- กลับมาอีกครั้ง
- มากมายกว่าที่คิดแฮะ...
C
Tags: always, japan, movie8 Comments
#1 By ~* นายจดหมายรัก ^^ on 2006-04-20 21:59