Funny games
posted on 03 Jan 2006 12:04 by nighty in Filmsสิ่งที่ผมอยากจะบ้าตายระหว่างดูหนังเรื่องนี้ก็คือการที่ไมเคิล ฮาเนเก้เป็นผู้กำกับที่โครตใจร้ายมาก ต่างจากหนังแบบเดียวกันที่อย่าน้อยก็ปล่อยช่องว่างให้คนดูและตัวละครในเรื่องได้พักสูดอากาศหายใจ
แต่เรื่องนี้ ไม่มีิ
หนังเริ่มต้นแบบที่เราสามารถเห็นได้ทั่วไปคือครอบครัวแสนสุขกำลังเดินทางไปยังบ้านพักติดทะเล พ่อแม่ลูกสุขสันต์นั่งฟังเพลงคลาสสิคในรถ อา... วันหยุดครั้งนี้คงเป็นความทรงจำที่แสนสุขไปอีกนาน
หากว่าไม่มีไอ้บ้าสองคนเดินเข้ามาขอไข่
ไอ้บ้าสองคนที่ว่าคือผู้ชายแต่งตัวสุภาพมารยาทดีที่มาพร้อมกับความหายนะ
สิ่งที่หนังมอบให้เราคือความโหดร้ายที่แสนเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความทรมาน หลังจากนั้นไม่นานเหตุการณ์เริ่มเลวร้ายจนจอร์จผู้เป็นพ่อถูกไม้กอลฟ์ฟาดหัวเข่าจนแทบเดิมไม่ได้ ตั้งแต่นั้นมาทุกอย่างก็เข้าสู่ความจึงเครียด
ชายสองคนนั้นเริ่มเล่นเกมแสนสนุกกับครอบครัวนี้ และ พนันกับพวกเขาว่าถึงพรุ่งนี้เช้าทุกคนจะต้องตายหมด
เฮือก...
เกมดำเนินไปด้วยความสนุกสนานบนความทุกข์ทั้งกายและใจของคนทั้งครอบครัว
เกมที่ครอบครัวนี้ได้เล่นไม่ใช่เกมซาดิสต์เหมือนหนังเรื่องอื่นหลายเรื่อง
แต่มันเป็นเกมที่โหดร้ายกับใจคนดูหลายคนเกินทน
ในขณะที่คนดูเฝ้าดูความทรมานและความหายนะที่เกิดขึ้นกับครอบครัวนี้ ไอ้บ้าสองคนนั้นทำเหมือนราวกับทุกอย่างปกติ น้ำเสียงราบนิ่ง รอยยิ้มพรุดพราย มีอารมณ์ขัน ราวกับว่าเรื่องราวทุกอย่างเป็นเรื่องปกติ
ในขณะที่คนดูกำลังรู้สึกอยากที่จะหยิบมืดหยิบปืนมาเชือดมาเป่าให้สองคนนั้นมอดดิ้นไป และให้ครอบครัวนี้มีความสุขปลอดภัย ครั้นนั้นผมก็เกิดความรู้สึกบางอย่าง
ใครกันที่สมควรตาย
หากพิจารณาสิ่งที่เกิดขึ้นตอนต้นเรื่องแล้ว ก็น่ายิ่งขบคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากไม่มีการหัวเสีย ไม่มีการขับไล่
ครอบครัวนั้นวิเศษวิโสนักหรือ เป็นคนมีอันจะกินมือเรือของตัวเองฟังเพลงคลาสสิคแล้วทำเช่นนั้นได้หรือ
แต่สิ่งที่พวกเขาทำมันสมควรได้รับความตายเป็นผลตอบแทนหรืออย่าไร
ไม่มีใครรู้
เกมยังคงดำเนิืนต่อไป
หากว่ามันดำเนินไปแบบปกติ อย่างเลวร้ายสุดก็คือให้ครอบครัวติดแหง่กไม่มีโอกาสหายใจก่อนที่โชคจะช่วยเขา
ผมก็คงไม่กล่าวไว้ข้างต้นว่าไมเคิล ฮาเนเก้เป็นผู้กำกับที่โครตใจร้ายหรอก
หลายครั้งหลายตอน หนังได้มอบความหวังให้ครอบครัวนี้ (และคนดู)
ก่อนที่จะทำลายมันทิ้งอย่างสิ้นซาก
พร้อมกับบดขยี้ความรู้สึกและอารมณ์ทั้งตัวละครและคนดูไปพร้อม ๆ กัน
ยิ่งนับทีความหวังที่หนังมอบให้ก็มีมากขึ้น และ ก็บดขยี้ทิ้งแรงขึ้นเรื่อย ๆ
เรียกได้ว่าเป็นความใจร้ายอย่างร้ายกาจ
หนังไม่ได้ทรมนแค่ตัวละครในเรื่องเท่านั้นแต่ยังทรมานผู้ชมด้วย
เพราะมันไม่ได้ดำเนินแบบหนังทั่วไป ฉากไคลแมกซ์หลายฉากดำเนินด้วยความราบเรียบไม่มีกระตุ้นเร้าอารมณ์
แต่กลับกันมันยิ่งทำให้คนดูสะเทือนอารมณ์มากขึ้น
และสุดท้าย
ผมก็รู้สึกปลงอย่างบอกไม่ถูก จิตใจของผมที่ใช้ดูกับหนังเรื่องนี้ถูกทำลายยับเยินหมดแล้ว
หากมองดูมุมหนึ่งมันคือหนังที่โหดร้ายไร้สาระอย่างรุนแรง แต่นี่คือมุมมองของคนที่ผิดหวังและเจ็บปวดหลังจากดูหนังเรื่องนี้หรือเปล่า
เพราะหากมองอีกมุมหนึ่งมันคือความเป็นจริงที่เกิดขึ้นได้ทุกวิถีทาง แม้ว่าจะมีฉากหนึ่งซึ่งมันจะโครตเวอร์แต่มันก็ดูเป็นความเป็นไปได้ในตัวของมัีนเอง หากเทียบกับการมอบความหวังหรือตอนจบอันแสนสุขแบบหนังเรื่องอื่น ๆ ให้กับหนังเรื่องนี้
(ขอขอบคุณ คุณน้องเต้ ที่ให้ยืมหนังเรื่องนี้ครับ)
คลกกับประโยคนี้ครับ
เพราะถ้าเป็นผม
คนมาขอความช่วยเหลือคนอื่น
แล้วทำตัวแบบนี้น ผมคงไล่ตะเพิดไปแล้วครับ
พยายามมองต่างมุม
แบบไม่เข้าท่านะผมว่า
#1 By sasa (58.9.186.219) on 2007-10-18 03:33