ก็เคยคิดเหมือนกันนะว่าหนังเกาหลีนะ ไม่ใช่หนังที่ตรงกับสไคล์การดูหนังของตัวเอง
เพราะหนังเกาหลีหลายเรื่องที่เคยดูนั้นไม่ค่อยจะถูกใจ หรือ โดนใจเสียเท่าไหร่
เ รียกว่าคาบลูกคาบดอกละมั้ง พูดตรง ๆ ก็คือหนังเกาหลีหลาย ๆ เรื่องอารมณ์ประมาณหนังไทยเลยละถึงจะขาดนางอิจฉาไปตัวสองตัว แต่อารมณ์ก็ไม่ค่อยต่างกันซะเท่าไหร่
ขนาดโอลด์บอยพอดูจบยังไม่รู้สึกชอบแบบที่หลาย ๆ คนชอบเลย ทั้งที่หนังก็อยู่ในเกณท์ดีนะ
แ ต่ก็ใช่ว่าผมจะพาลเกลียดหนังเกาหลีทุกเรื่องนะ เพราะหนังเกาหลีบางอย่างก็ดีเพราะการประชดเสียดสีเนี้ยแหละ หนังที่ชอบ ๆ ก็มีอย่าง please teach me english , spring summer fall winter and spring หรืออย่าง tales of the two sister แต่ตลาดหนังเกาหลีก็เหมือนตลาดหนังทีอื่น ๆ เมื่อมีอะไรฮิต ของอย่างนั้นก็จะตามมาเป็นพรวน (แถมอาจเป็นเพราะยังมีลูกครึ่งเกาหลีอเมริกาเป็นโปรดิวเซอร์คนดังคอยซื้อหนั งบ้านตัวเอง (และเพื่อนบ้านเป็นของแถม) มารีเมคอีกต่างหากหนังเกาหลีเลยถูกสนใจมากขึ้นเรื่อย ๆ)
ห นังเกาหลีเรื่องล่าสุดที่ดูแล้วชอบคือ Silmido หรือชื่อภาษาไทยน่ารัก ๆ ว่า เกณฑ์เจ้าพ่อไปเป็นทหาร ซึ่งสร้างมาจากเรื่องจริง ครั้งนี้จะหาเรื่องย่อให้เป็นเซอร์วิสละ
เ
รื่องราวของกลุ่มนักโทษจำนวน 31 คนที่ได้รับการฝึกอย่างหนักหน่วงเป็นเวลา
2 ปีบนเกาะชื่อว่า Silmido เพื่อปฏิบัติการลอบสังหารผู้นำเกาหลีเหนือ
แต่ทว่าเกาหลีเหนือ-ใต้ได้ผูกสัมพันธ์ไมตรีกันในปีต่อมา
หน่วยข่าวกรองเกาหลีจึงทำการปิดข่าวด้วยการละทิ้งพวกเขาทั้งหมด
พวกเขาที่เหลือจากการเสียชีวิตในการฝึกจึงสังหารเจ้าหน้าที่ฝึกสอนและหลบหนี
ออกจากเกาะ
ซึ่งเนื้อเรื่องเป็นการแสดงถึงความขัดแย้งระหว่างเกาหล
ีเหนือและเกาหลีได้ นักโทษประหารทั้ง 31
คนถูกจับมาฝึกเป็นทหารเพื่อการสังหารโดยเฉพาะ
ซึ่งในหนังจะแสดงให้เห็นถึงอย่างละเอียดว่าการฝึกและความสัมพันธฺอันเข้มข้น
ของตัวละครแต่ละตัว ยังแถมเรื่องการเมืองให้อีกต่างหาก
หนังเรื่องนี้ไม่ใช่หนังยิงกันเลือดสาด แต่เป็นหนังดราม่าที่เข้มข้น
ทั้งการแสดง ฉาก องค์ประกอบ
อีกทั้งฉากการฝึกแบบโหดสมเป็นทหารบทสนทนายังแสดงถึงพลังหนังในเรื่องนี้ได้จ
ริง ๆ (ฉากฝึก ฉากสนทนาเป็นยังไงก็ต้องชมกันเอาเองนะจ้ะ )
ย ิ่งตอนหลัง ๆ ดูไปเรื่อย แม่งโครตเศร้า โครตซึ้ง ดูแล้วเข้าใจเลยว่าคำว่ามิตรภาพลูกผู้ชายของจริงนะเป็นแบบนี้นี่เอง ถึงพวกเขาแต่ละคนจะไม่ใช่คนดีเลิศอะไร แต่สิ่งพวกเขามีก็คือความเป็นคน มีความรู้สึก มีอารมณ์ มีความทรงจำ เหมือนกัน และยังไงเสียเขาก็เป็นมนุษย์ แต่ช่างน่าเศร้าเหลือเกินเพราะการแบ่งแยกทางการเมือง และ ประเทศชาติ สิ่งเหล่านี้นี่แหละที่จะกระแทกใจคนดู ถึงแม้จะไม่มีความรักหวานซึ้ง พระเอกนางเอก (ถ้ามีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งคนไม่ตายดีแน่) ตั้งแต่ตอนที่เราเข้าใจพวกเขาจนถึงฉากจบที่แสนสะเทือนใจในตอนสุดท้าย ดูแล้ว เข้าใจคนเกาหลีมากขึ้นเลยทีเดียวว่าเขาผ่านอะไรมาบ้าง
ลิขสิทธ์ของ UNITED / EVS
