nighty : เด็กดูหนัง คนหัดเขียน

เมื่อไม่นานมานี้ได้ไปงาน Baramos Big party ที่จัดในสัปดาหหนังสือแห่งชาติมา
งานนี้เป็นงานเปิดตัวหนังสือเรื่องหัวขโมยแห่งบารามอสกับคทาแห่งพลัง อีกทั้งยังรวบรวมผู้ที่ชื่นชอบผลงานเรื่องนี้ด้วย

ผมก็เป็นหนึ่งในนั้น

ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นชาวเว็บบอร์ด sun-tree ที่เป็น official site ของหนังสือเรื่องนี้กันทั้งนั้น
ครั้งนี้ทุก ๆ คนเจอกันเป็นครั้งแรก แน่นอนว่าทุกคนก็ย่อมพูดคุยกันสนุกสนานและเฮฮาร่าเริงกัน

เหมือน ๆ หลายครั้งที่คนในเว็บบอร์ดได้เจอกันจริง ๆ และ สัมผัสกันได้เป็นครั้งแรก

แน่นอนว่าวันนี้สนุกสนานและเต็มไปด้วยคว่ามสุขและเสียงหัวเราะ และ เต็มไปด้วยความทรงจำอันแสนดีอีกหนึ่งวัน
แล้วหลังจากนั้นเล่า...?

ตัวผมเองก็เป็นสมาชิกในเวบบอร์ดหลาย ๆ บอร์ดและก็ผ่านการมีทติ้งมาแล้วพอสมควร
หากเพิ่งพบกันครั้งแรกเลยก็ดีไป เพราะตวามสัมพันธ์ของทุกคนนั้นเริ่มต้นนับหนึ่งด้วยกัน
แต่หลังจากนั้นบางทีอาจจะลำบากไปเสียหน่อย เมื่อมีคนเข้ามาภายหลังความสัมพันธ์นั้นก็แน่นเกินไปที่คนนอกจะเข้ามาแทรกตัวตรงกลางได้
หรือไม่ก็ความสัมพันธ์นั้นก็เสื่อมหายตามกาลเวลาไม่เหมือนวันก่อน

ลำบากใจ เหมือนเป็นกระถางต้นไม้ที่ทำอะไรไม่ถูกเมื่ออยู่ในป่า

แต่ถึงยังไงก็แล้วแต่ ผมว่าทุกครั้งหลังจากการมีตติ้ง ความสัมพันธ์ของสมาชิกแต่ละคนก็เปลี่ยนไป... อยู่แล้ว

.

.

.

แล้วหลังจากนี้มันจะเป็นอย่างไร มันจะโอนเอียงไปทางไหน
หลาย ๆ ครั้งที่ความสนุกสนาน เปลี่ยนเป็นความเงียบเหงาเมื่อเวลาผ่านไป

บางที่ก็อยากจะเก็บมันไว้เหมือนกันนะ อตีดอันแสนหวาน

แต่ว่า หากทำเช่นนั้น ก็เท่ากับการ

"ยึดติดกับอตีด" ใช่ไหม?

แต่ว่าบางทีเมื่อมองมาข้างหน้าอีกครั้ง ความเป็นจริงในปัจจุปัน มันก็ผิดแปลกจากเมื่อก่อนเหลือเกิน

และ บางครั้งความเหน็ดเหนื่อยจากวันนี้ก็ช่างมากมาย จนบางครั้งเราอยากจะกลับไปพักผ่อนกับอตีดที่แสนสุข...
แต่ถึงยังไง

อตีดก็คืออตีด

แล้วอตีดกับปัจจุปันอันไหนมีค่ามากกว่ากันนะ?

If my memory of her has an expiration date, let it be 10,000 years...
ผมคิดว่าทุกสิ่งทุกอย่างมีวันหมดอายุ ไม่เว้นแต่ความรัก แต่สำหรับความทรงจำ ผมไม่อยากให้มันมีวันนั้น
หากความทรงจำที่ผมมีต่อเธอต้องมีหมดอายุ ก็ขอให้มันเป็นหมื่นปี
(จาก Chungking Express)