ค้นหารีวิวหนังและอื่น ๆ ในบลอคนี้

หนังสือดองเค็มของผมอีกเล่ม หลังจากซื้อมาตั้งแต่สัปดาห์หนังสือเมื่อเดือนตุลาโน้น
จนถึงเดือนกุมภานี้ถึงเพิ่งจะมีอารมณ์หยิบขึ้นมาอ่านดู..

พระเจ้า.. สนุกโครต

แถมพูดความจริงก็ยังไม่อยากจะเชื่อว่าหนังสือเล่มนี้แต่งมาตั้งแต่ปี 1934 !
ไม่ได้กลิ่นความเก่าของกาลเวลาเลยซักนิด

หนังสือเล่มนี้เต็มไปด้วยจินตนาการแบบเด็ก ๆ เด็กไร้เดียงสานะ ไม่ใช่เด็กไร้สาระเพ้อเจ้อ
เป็นจินตนาการที่สวยงามและบริสุทธิ์ ที่ทุกวัยสามารถมีส่วนร่วมกับมันได้
อีกทั้งการเขียนยังแฝงไปด้วยชั้นเชิง และ ข้อคิดอีกต่างหาก

เรื่องของเรื่องก็คือ คุณวองก้า เจ้าของโรงงานช็อกโกแลตมหัศจรรย์
ได้เปิดโอกาสให้เด็ก ๆ เข้าไปเยี่ยมชมในโรงงานของเขา
เป็นครั้งแรกหลังจากปิดเงียบมาหลายสิบปี ด้วยการส่ง sms ชิงโชค..
เอ่อ.. ด้วยการหาตั๋วทองที่ซ่อนอยู่ในช้อคโกแลตของบริษัทของเท่านั้น
แล้ว ชาร์ลี เด็กชายตัวเอกตัวน้อย ๆ จะทำอย่างไรเรา บ้านก็ยากจน
และ ทุกปีเขาจะได้ช็อคโกแลตเป็นของขวัญวันเกิดเพียงแทางเดียว
และเขาไม่โชคดีขนาดเก็บขวดชาเขียวแล้ว 1 ล้านเสียด้วย

ชาร์ลีเป็นเด็กดีแบบมาก ๆ เมื่อเทียบกับเด็กโรคจิตคนอื่น ๆ ในเรื่อง มีความอ่อนน้อมถ่อมตน สุภาพ
ไม่เคยมีปัญญา และ ทำตัวงี่เง่าต่อครอบครัว และ คนอื่น ๆ
เรามาคอยดูกันเถอะว่าสุดท้ายชาร์ลีจะเป็นอย่างไร
ถ้าเด็กทุกคนบนโลกแบบชาร์ลีก็ดีจะรักตายเลย

คุณโรอัลห์ ดาลห์ผู้แต่งก็เก่งเหลือเกิน ขนาดแก่แล้วยังมีจินตนาการแบบนี้นี่ถือว่าเก่งจริง ๆ
การแต่งก็มีชั้นเชิงและลูกเล่น (แต่ว่ามันอาจจะหายไปบ้างในตอนแปล แหะ ๆ)

อ่านได้ทุกวัยนะจ้ะ ไม่ว่าจะเป็นเด็กเล็กแดงหรือคุณผู้ใหญ่แก่ ๆ
เพราะจินตนาการในเรื่องนี้ถึงแม้จะเกินจริง แต่ก็ไม่งี่เง่า
เรียกได้ว่ามันเป็น จินตนาการที่ทุกคนพึงมี
เรียกได้ว่าท่ามกลางเมืองที่มืดมิด โรงงานของคุณวองก้าหรือจินตนาการอันนั้นแหละ !
ที่ทำให้โลกนี้มันมีสีสัน !!


#Favorite Book


ISBN : 974-14-0216-3
โรงงานช็อคโกแล็ต
ผู้แต่ง : โรอัลด์ ดาห์ล
สำนักพิมพ์ : ผีเสื้อ
ราคาปก : 159.00 บาท

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

เป็นหนังสือเล่มโปรดเช่นกันครับ แนะนำให้อ่านภาคต่อ สนุกเหมือนกัน

ลองอ่านประวัติ และหนังสือของโรอัลด์ ดาห์ลอีกหลายเรื่องแล้วจะติดใจ เขามีสไตล์แบบวรรณกรรมเด็กติดตลกร้ายครับ เป็นอารมณ์ขันแบบที่หาได้น้อยในวรรณกรรมประเภทนี้

แต่พักหลังกลับชอบแนวหักมุมของเขามากกว่า เจ๋งเหมือนกัน

#1 By yuttipung on 2006-07-01 00:15