book - สัตวภพ / เกาะโลมาสีน้ำเงิน / เมื่อพ่อลักพาตัวฉัน / หางของเบอร์นา
posted on 24 Dec 2005 08:27 by nighty in iREAD
สัตวภพ (สำนักพิมพ์หมีขาว 199 บ.) เป็นผลงานของเยาวชนไทย (ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าอายุของพี่เขายังเป็นอยู่ไหม) คนหนึ่ง ที่ใช้นามปากกาว่า RedPegasus
เ รื่องราวของหนังสือเล่มนี้ไม่มีอะไรมากมายนัก จะะพว่าไปแล้วลักษณะเนื้อเรื่อง หรือ พลอตนั้นมีลักษณะเดิม ๆ คล้ายกับแนวเรื่องการผจญภัยทะลุมิติอื่น ๆ ที่มีทั่วไป
แ ต่มีสิ่งใดที่ สัตวภพ นั้นโดดเด่น คงจะเอ่ยได้อย่างโดดเด่นเลยว่าหนังสือเล่มนี้เป็นการสะท้อนภาพของวัฒนธรรมไท ยอันดีงามที่อาจจะกำลังสูญหายไป และ สะท้อนภาพการเอื้อหนุนเกื้อกูลกัน หรือความสำคัญและงดงามของเพื่อนร่วมโลกอย่างสัตว์ (น่าเอ็นดูมาก เพราะเป็นเคโมะ :p ) หรือ ธรรมชาติได้ และ อ่านไปบางตอนยังรู้สึกถึงบรรยากาศความอบอุ่นอีกต่างหาก = w =
ส ัตวภพ เป็นเรื่องเกี่ยวกับ นารันดร ที่ขณะอยู่ในบ้านก็ถูกหญิงสาวร่างกายเป็นแมงมุมบุกเข้ามาทำร้าย และ ก็มีมนุษย์สิงโตคนหนึ่งที่ชื่อ สมิงคาล ได้มาช่วยเหลือไว้ พร้อมกับ สิงหรา น้องสาวของสมิงคาล และ นารันดรก็ต้องเดินทางเข้าไปยัง สัตวภพ เพราะว่าดวงวิญญานของเขานั้นผูกพันกับนาคาร เจ้าชายในสัตวภพ หากเขาตาย นาคารก็ต้องตายด้วย ซึ่งเป็นการรักษาสมดุลในระหว่างโลกทั้งสอง...
ข ี้เกียจเขียนแล้ว ขอแนะนำหนังสือเล่มนี้ แม้มันจะไม่ดีเลิศเลอ แต่มันก็มีหลาย ๆ อย่างที่น่าสนใจ ทั้งความเป็นไทยที่ไม่ยัดเยียด หรือ เนื้อเรื่องที่สะท้อนถึงสังคมของมนุษย์ ที่บางครั้งเราก็ทำลายสิ่งดี ๆ โดนมิทันรู้ตัว
แน่าเสียดายที่ตัวละครหลาย ๆ ตัวที่ไม่มีการเน้นชัด หรือ ได้บทบาทชัดเจน แต่ถึงกระนั้นก็ยังคงเป็นผลงานที่น่าพอใจ และ ยังมีคุณค่าต่อศิลปวัฒนธรรม โดยเฉพาะผลงานนี้เป็นผลงานของเยาวชนไทยคนหนึ่งครับ
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
หน้าปกของต่างประเทศ
ส่วน เกาะโลมาสีน้ำเงิน (สำนักพิมพ์มติชน 128บ.) ถือได้ว่าเป็นวรรณกรรมอมตะอีกเรื่องหนึ่งของโลกครับ
เป็นเรื่องราวของเด็กสาวชาวอินเดียนแดงที่อาศัยอยู่บนเกาะโลมาสีน้ำเงินที่แวดล้อมไปด้วยธรรมชาติ
แต่แล้วก็เหตุการณ์หลาย ๆ อย่าง จนสุดท้ายเธอก็ต้องมีชีวิตอยู่บนเกาะคนเดียว
เป็นหนังสือที่เรียบง่ายแต่โดดเด่น ดูเหมือนชวนง่วงแต่เร้าใจครับ
การเขียนก็เขียนได้เป็นธรรมชาติ บรรยายภาพถึงสิ่งต่าง ๆ บนเกาะได้อย่างดีเยี่ยม
จะว่าไปมันไม่ได้เป็นแบบเรื่อง cast away หรอกนะครับ เพราะเธอไม่ได้ติดเกาะ แต่เธออาศัยอยู่แค่คนเดียว
บรรยากาศในเรื่องนี้เงียบเหงาแต่อบอุ่นมากครับ อ่านแล้วอาจจะตั้งคำถามก็เป็นได้ว่า
ท ั้ง ๆ ที่เธออาศัยอยู่คนเดียวโดยแทบจะไม่มีความหวังเธอก็ยังมีชีวิตอยู่ได้ ทั้งตลอดชีวิตของเจอก็ได้เผชิญกับการพบเจอ ลาจากมาหลายต่อหลายครั้ง ทั้งโลกนี้อาจจะเหมือนมีเธออยู่แค่คนเดียว
นอกจากบางครั้งที่ยังมีเรือ บางลำแล่นผ่านไป แต่ทำไมเธอถึงยังมีชีวิตได้อย่างไม่ย้อท้อและ(ค่อนข้างจะ)มีความสุข เสื้อผ้าเธอก็ทำเอง อาวุธ อาหาร ก็เช่นเดียวกัน
ต่างจากสมัยนี้ที่เรามีทุกอย่างรอบกายแต่บางทีก็ไม่อยากจะอยู่เสียด้วยซ้ำ หรืออาจจะเป็นเพราะสิ่งที่เรียกว่าจิตใจหรือเปล่าน้า
ลองหามาอ่านดูแล้วกันนะครับ อาจจะดูเก่าไปหน่อย แต่รับรองอ่านได้โดยไม่งงงวยแน
++++++++++++++++++++++++++++
ผมถูกความอบอุ่น และ ความเหงาในหนังสือสองเล่มนี้เล่นงานครับ
ซึ่งทั้งสองอารมณ์นี้พอมันรวมกันแล้วมันเป็นสิ่งที่เรียกว่า "ความสุข" ครับ
หนังซื้อสองเล่นนี้ทางสำนักพิมพ์บลิสจัดหมวดในหมวด warm heart ซึ่งเป็นหมวดใหม่ที่ไว้รวมนิยายแนวนี้โดยเฉพาะ
เริ่มจาก เมื่อพ่อลักพาตัวฉันก่อน
ม ันเป็นเรื่องในช่วงปิดเทอมของฮารุ เด็กประถมคนหนึ่งซึ่งถูกพ่อแท้ ๆ ของตนลักพาตัวให้ไปเที่ยวเรื่อย ๆ โดยไม่ทราบจุดหมายที่แท้จริงครับ
เรื่องนี้ไม่ได้เน้นพลอตที่ว่า ทำไม ทำไม ทำไม แต่เล่าเรื่องระหว่างการเดินทางของสองพ่อลูกคู่นี้มากกว่า
ทั้งเรื่องที่มีความสุขด้วยกัน ทะเลาะด้วยกัน ทำให้ทั้งสองรู้จักกันมากขึ้นและได้รู้ว่าแท้ที่จริงแล้ว
ถึงแม้จะเป็นพ่อลูกกัน แต่ทั้งคู่กลับห่างเหินเพียงใด
หากคุณรู้จักภาพยนตร์เรื่อง 19 (ไนน์ทีน เดินทางเปลี่ยนชีวิต) ละก็ หนังสือเล่มนี้ก็คล้าย ๆ แบบนั้นละครับ
ก ารเดินทางที่ไม่รู้จุดหมายที่แน่นอน การเดินทางไปตามที่ต่าง ๆ เพื่อเรียนรู้สิ่ง ๆ ต่าง ๆ ด้วยตัวเอง และ เป็นประสบการณ์ที่แสนดีอย่างหนึ่งของชีวิต
อ่านแล้วรู้สึกอบอุ่นครับ ในความน่ารัก และ เรียบง่ายของชีวิต ถือว่าเป็นหนังสือที่น่าประทับใจอีกเรื่องหนึ่ง
+++++++++++++++++++++++++
จากเรื่องจริงที่ผู้เขียนประสบด้วยตนเอง เรื่องราวของหญิงสาวคนหนึ่ง (ตัวผู้เขียนเอง) กับสุนัขจูงคนตาบอด
ที่ได้อยู่เรียนรู้ซึ่งกันและกัน พบเจอเหตุการณ์ต่าง ๆ ในช่วงเวลาที่ผ่านไป
ทั้งการพบเจอครั้งแรกที่กุนจิยังรู้สึกเกลียดสุนัขมาก การเลี้ยงลูกของตนทั้งที่ตาบอด
ปัญหาของสุนัขจูงคนตาบอดกับสังคม จนกระทั่ง วาระสุดท้ายของหน้าที่ของเบอร์นา
เหมือนไดอารี่ครับ หนังสือเล่มนี้ เรียบง่ายแต่ก็อบอุ่นเช่นกัน อาจจะเป็นเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นจริงด้วย
จึงทำให้ผู้อ่านคล้อยตามโดยไม่ยากนัก ถึงไม่มีความซับซ้อนใด ๆ
แต่ความเรียบง่ายนี้ก็งดงามครับ
ทั้งความน่ารัก ของเจ้าหมาเบอร์นา หรือ ชีวิตประจำวันของครอบครัวเล็ก ๆ นี้
หนังสือเล่มนี้เล่าถึงการพบเจอ การเรียนรู้ และ การลาจาก ของชีวิตครับ
เป็นสิ่งที่ทุกคนต้องเผชิญหน้า และ ผ่านพ้นมันให้จงได้
อาจจะเป็นเพราะการที่หนังสือทั้งสองเล่มนี้ เล่าถึงชีวิต ที่แสนจะธรรมดา และ เรียบง่าย ไร้สิ่งเติมแต่งอะไร ก็เป็นได้นะครับ
เลยทำให้เรื่องราวทั้งสองนี้ อบอุ่นยิ่งนัก
เป็นหนังสือเล่มบาง ๆ อ่านไม่นาน แต่ก็สามารถหยิบมาอ่านเติมเต็มหัวใจได้ไม่รู้จบครับ
